
Uzun bir boş gün beklemek yerine küçük ve somut görevlerle çalışma ritmi oluştur.
Çizim becerisine takılmadan plan sırasını ve eylemi küçük kartlarla görünür yap.

Storyboard, sahnenin görüntü sırasını önceden düşünmek için kullanılan küçük karelerdir. İlk denemede ayrıntılı insan çizmek veya kusursuz perspektif kurmak zorunda değilsin. Bir dikdörtgen, birkaç çizgi ve yön oku planın görevini anlatabilir. Çizim çok zaman alıyorsa her karede yalnızca kişi, nesne ve eylem ilişkisini göster. Amaç bitmiş bir görsel üretmek değil, çekmeden önce hangi bilginin nerede verileceğini görmektir.
Bir kişinin masadaki defteri açtığını düşün. İlk kare masayı ve kişiyi, ikinci kare uzanan eli, üçüncü kare açık sayfayı gösterebilir. Bu sıralama yalnızca bir seçenektir. Defterdeki bilgi önemliyse ona daha açık bir kare gerekebilir. Her kartın altına bir cümle yaz: izleyici bu planda ne öğreniyor? Böylece kartlar güzel resimler yerine hikâyenin küçük kararlarına dönüşür ve gereksiz görüntüler daha erken fark edilir.

Karakterin yürüdüğü yönle kameranın hareketini aynı okla göstermek karışıklık yaratabilir. Kullandığın işaretleri basit bir açıklamada tanımla. İlk çalışma için kamerayı sabit tutup yalnızca eylemi çizebilirsin. Planın geniş veya yakın olduğunu kısa bir sözcükle belirtmek yeterlidir. Her kartı ayrıntıyla doldurmak yerine önemli nesnenin konumunu koru. Okların çokluğu bir planın daha iyi düşünüldüğünü göstermez; okunabilirlik temel ölçüt olsun.
Kartların ayrı olması sırayı kolayca değiştirmeni sağlar. Sonucu ilk kareye almak veya bir ayrıntıyı daha geç göstermek merakı değiştirebilir. İki sıralamayı yan yana koy ve hangi sorunun ne zaman cevaplandığını düşün. Bir kartı çıkarınca hikâye hâlâ anlaşılıyorsa o görüntü zorunlu olmayabilir. Buna karşılık çizimde eksik görünen bir tepki gerçek sahnede önemli olabilir. Kartları nihai karar yerine erken bir düşünme aracı olarak kullan.
Altı küçük kâğıt kes ve tek bir kısa eylem için kareler çiz. Her kartta bir ana hareket, bir kadraj bilgisi ve bir cümlelik görev bulunsun. Kartları sırayla birine gösterip olayı anlatmasını iste. Açıklamak zorunda kaldığın noktaları not et ve gerekli kareyi yeniden çiz. Sonra bu kartlarla kısa bir çekim yap. Çekimden sonra çizimle görüntü arasındaki farkı yazmak, bir sonraki planlamada hangi bilgiyi eklemen gerektiğini öğretir.
Kartı yalnızca sen anlayabiliyorsan küçük bir eylem notu ekle. Hareketi anlatan bir ok ve nesnenin adı çoğu zaman ayrıntılı bir çizimden daha açıklayıcı olabilir. Aynı kartı birkaç gün sonra yeniden okuduğunda planın görevini hatırlayabiliyor musun? Bu soru storyboardun güzel bir resimden kullanılabilir bir çekim aracına dönüşmesine yardımcı olur.