
Sürekli uğultu, uzaktaki olaylar ve yakın hareketleri ayrı düşün. Küçük bir kitapçı için sade bir ses ortamı tasarla.
Yakından kaydedilmiş bir adımı uzaktaki karaktere eklemek tuhaf gelebilir. Sesin konumu ve çevresi üzerine basit karşılaştırmalar yap.

Kamera odanın öbür ucundaki kişiyi gösterirken onun en küçük parmak hareketini çok yakından duymak dikkat çekebilir. Bu seçim bilinçli olabilir; yine de izleyicinin nasıl bir bakış noktasında olduğunu düşün. Ses yalnızca hareketin varlığını bildirmez, hareketin nerede olduğunu da hissettirir. Yakınlık kararını görüntünün ölçeğiyle birlikte değerlendir. Her yakın planın otomatik olarak çok yüksek bir ses istemediğini de hatırla.
Bir sesi azaltmak onu daha geride hissettirebilir, fakat mekânın etkisi de duyuluşunu değiştirir. Odanın yankısı, aradaki engeller ve sürekli ortam katmanı ilişki kurar. Önce aynı hareketin farklı uzaklıklardan alınmış gerçek kayıtlarını dinle. Hangi özelliklerin değiştiğini söylemeye çalış. Bu gözlem, sonradan yapacağın düzenlemeleri daha amaçlı kılar. Her şeyi teknik bir efektle çözmek yerine uygun kaydı seçmek daha iyi bir başlangıç olabilir.

Bir karakter kalabalık içinde önemli bir anahtarı duyuyorsa o ses öne çıkarılabilir. Kamera uzakta olsa bile anlatı bizi o ayrıntıya yaklaştırır. Böyle bir seçim için sahnenin dikkati açık olmalı. Rastgele bütün küçük sesleri büyütmek aynı etkiyi vermez. Hangi sese kulak vermemiz gerektiğini belirle ve diğer katmanları ona göre sadeleştir. Sesin fiziksel koşullarıyla duygusal görevi arasında bilinçli bir ilişki kur.
Geniş plandan yakın plana geçtiğinde aynı ortam sesi kesintisiz kalabilir, hareket sesi ise farklı duyulabilir. Bu değişim rahatsa sorun yoktur. Bir anda nesne başının dibine gelmiş gibi hissediliyorsa seviyeyi ve kayıt türünü yeniden değerlendir. Kesmenin iki yanını ayrı ayrı değil birlikte dinle. Sorun tek kayıtta fark edilmeyebilir. Yakınlık etkisini görüntü geçişiyle beraber değerlendirmek daha güvenilir sonuç verir.
Güvenli bir alanda biri aynı kısa yürüyüşü yapsın. Kayıt cihazını yakında, orta uzaklıkta ve daha geride tutarak üç örnek al. Her denemede yürüyüşün yüzeyi ve hızı aynı kalsın. Sonra aynı geniş görüntüye bu sesleri sırayla ekle. Hangisi doğal, hangisi özellikle vurgulu hissediliyor? Farkı yalnızca ses seviyesine bağlamadan ortam ve ayrıntı miktarını da karşılaştır. Sonuçları basit kelimelerle not et.
Bir kaydı daha sonra kullanmak için yalnızca nesne adını yazmak yetmeyebilir. Nerede ve yaklaşık hangi mesafeden alındığını da kaydet. Büyük oda, dar koridor veya açık alan gibi kısa açıklamalar seçim yapmayı kolaylaştırır. Yeni sahnenin ihtiyaçlarıyla uyuşmayan kaydı kullanmak zorunda değilsin. Aynı hareketin başka bir örneğini almak veya daha sade bir ses tasarımı kurmak, uzun bir düzeltme zincirinden daha uygun olabilir.