
Yakından kaydedilmiş bir adımı uzaktaki karaktere eklemek tuhaf gelebilir. Sesin konumu ve çevresi üzerine basit karşılaştırmalar yap.
Bir sayfa, kumaş ve fincanla küçük bir efekt masası kur. Ekrandaki hareketi destekleyen sesi seçerek kaydet.

Ekranda görünen şeyle duyulan sesin kaynağı her zaman aynı olmak zorunda değildir. Bir hareketi daha anlaşılır kılmak için benzer özellikte başka bir nesne kullanabilirsin. Ancak önce sesin hangi davranışı anlatacağını belirle: hafif bir dokunuş mu, sert bir darbe mi, kumaşın sürtünmesi mi? Rastgele yüksek sesler eklemek görüntüyü büyütür ama inandırıcılığını azaltabilir. Sesin dokusu ve süresi ana harekete hizmet etsin.
Masanın üzerinde gereksiz eşyaları kaldır ve kayıt sırasında birbirine çarpabilecek nesneleri ayır. Mikrofon veya cihaz güvenli biçimde dursun; kablolar hareket alanına girmesin. Önce kısa bir deneme kaydı alıp yüzeyin kendi sesini dinle. İnce bir masa, küçük dokunuşları beklediğinden fazla büyütebilir. Gerekirse farklı bir yüzey dene. Her nesne için aynı düzenin en iyi sonucu vereceğini varsayma; kaydı dinleyerek karar ver.

Fincanı tabağa hafifçe, normal hızda ve biraz daha belirgin biçimde bırak. Sonra üç kaydı görüntüyle eşleştir. Ekrandaki yavaş bir dokunuşla çok sert bir ses uyuşmayabilir. Birden fazla seçenek almak, kurguda hareketin duygusuna uygun bir karar verebilmeni sağlar. Tekrarlar arasında kısa temiz aralar bırak. En yüksek sesli olanın en kullanılabilir kayıt olduğunu düşünme; taşma veya çatlama duyuluyorsa daha kontrollü bir tekrar yap.
Bir nesnenin yere değdiği an, sesin yerleşimi için açık bir işaret olabilir. Önce ana teması eşleştir, sonra hareketin öncesindeki ve sonrasındaki küçük sesleri dinle. Sayfanın yalnızca çevrilme anı değil elde tutulurken çıkardığı ses de ilişki kurabilir. Her ayrıntıyı ayrı ayrı büyütmek zorunda değilsin. Ana hareket okunuyorsa bazı küçük sesleri geri planda bırakmak daha doğal bir sonuç sağlayabilir.
Bir kişi defteri açsın, kalemi alsın ve fincanı kenara taşısın. Bu üç hareketin görüntüsünü çek. Sonra seslerini ayrı olarak üretip kaydet. İlk kurguda yalnızca üç ana teması ekle. İkinci sürümde kumaş ve sayfa ayrıntılarını da kullan. Hangi noktada seslerin sahneyi zenginleştirdiğini, hangi noktada fazla dikkat çektiğini işaretle. Ayrıntı arttıkça anlatının otomatik olarak güçlenmediğini gözlemle.
Dosyaya nesne, hareket ve tekrar bilgisini ekle. “Fincan hafif temas ikinci tekrar” gibi bir ad, uzun bir dosya listesinden seçim yapmayı kolaylaştırır. Kendi kaydettiğin seslerin hangi görüntüde çalıştığını da not edebilirsin. Yeniden kullanırken yeni sahnenin mekânını hesaba kat. Yakın kaydedilmiş kuru bir ses, büyük ve yankılı bir odanın içinde aynı biçimde duyulmayabilir; bağlamı da dinle.