
Yaptığın her şeyi yan yana eklemek yerine göstermek istediğin beceri ve çalışma yaklaşımını belirle.
Üretirken her cümleyi yargılamak yerine bitirilebilir bir taslak çıkar ve düzeltmeyi ayrı bir işe dönüştür.

İlk taslağın bütün cümleleri ve görüntüleri tamamlanmış görünmek zorunda değildir. Hedefi, olayın baştan sona izlenebilen bir biçimini kurmak olsun. Bir sahneyi düşünürken her ayrıntıyı aynı anda düzeltmek, henüz sonunu görmediğin bir yapıyı parlatmana neden olabilir. Önce başlangıç, engel ve sonucu yaz. Takıldığın ayrıntıya kısa bir yer tutucu not koyarak ilerle. Bu yöntem her projeye uymayabilir ama küçük denemelerde tamamlanmış bir bütünü değerlendirmeni sağlar.
Bir repliğin doğal olup olmadığı veya bir planın gerekip gerekmediği aklına gelebilir. Hemen bütün yapıyı durdurmak yerine soruyu kenara yaz. “Bu tepki okunuyor mu?” gibi kısa bir not yeterlidir. Sonraki turda sorulara topluca bakabilirsin. Böylece önemli şüpheleri kaybetmezsin ama her birini anında çözmek zorunda da kalmazsın. Yine de temel hedefi değiştiren büyük bir sorun varsa onu erken fark edip yönünü düzeltmek mantıklıdır.

Tam taslak ortaya çıktığında önce yapı ve anlamı kontrol et. Karakterin ne istediği, engelin ne olduğu ve seçimin bir sonuç doğurup doğurmadığı anlaşılır mı? Sonra dil, ritim ve ayrıntıya geç. Henüz çözülmemiş bir olay için bütün ses efektlerini ayarlamak sonraki değişiklikte gereksiz iş üretebilir. Her turda neye bakacağını önceden yaz; bir düzeltme başka bir sorunu doğuruyorsa bağlantısını kısa notla kaydet ve sıranı yeniden düzenle.
İkinci taslakta her şeyi aynı anda yenilemek birinci sürümün neyi iyi yaptığını unutturabilir. En önemli bir sorunu seç ve ona yönelik bir değişiklik yap. Örneğin hedef anlaşılmıyorsa yeni bir bakış veya ilk hareket ekle. Önceki sürümü saklayıp iki taslağı karşılaştır. Yeni metin daha uzun olduğu için otomatik olarak daha iyi sayılmaz. Anlaşılırlık, gereksiz tekrar ve sahnenin duygusal yönü gibi ölçütlerle farkı değerlendir; çalışan bölümleri de koru.
Yirmi dakikada altı karelik bir sahne taslağı çıkar. Sonra kısa bir ara verip yalnızca üç soru yaz: ne anlaşılıyor, ne eksik, ilk ne değişmeli? Bir sonraki turu sadece ilk sorunun gerektirdiği düzenlemeye ayır. Süre baskısını kendini yargılamak için kullanma; amaç her ayrıntıyı çözmeden de bir bütünü görebilmektir. Egzersiz sonunda taslağın hangi aşamada daha rahat ilerlediğini not ederek kendi çalışma biçimini gözlemle.