
Simetrik bir görüntünün sakinliğini ve bu düzeni bozan tek bir nesnenin etkisini aynı mekânda karşılaştır.
Bir odayı yalnızca arka fon olarak kullanma. Üç mesafe katmanıyla gözün görüntünün içinde nasıl dolaştığını keşfet.

Bir masanın üzerindeki yaprak, masada çalışan kişi ve uzaktaki pencere aynı görüntüde farklı mesafeler oluşturur. Ön planın mutlaka büyük veya bulanık olması gerekmez. Önemli olan katmanların okunmasıdır. Kamerayı koymadan önce en yakın, ana konunun bulunduğu ve en uzak alanı belirle. Hepsinin aynı çizgi üzerinde yığılmadığını kontrol et.
Öne eklediğin bir nesne ilginç görünebilir ama karakterin elini kapatıyorsa anlatıyı zayıflatır. Ön planın görevi sahneye giriş vermek veya çerçeve oluşturmak olabilir. İzleyicinin görmek zorunda olduğu hareketi gizlememeli. Kamerayı birkaç santimetre yana almak bazen nesneyi tamamen kaldırmadan sorunu çözer. Özellikle yüz ve ellerin etrafındaki sınırları dikkatle incele.

Ana konu ile arka plan aynı parlaklıktaysa mesafe hissi zayıflayabilir. Konuyu aydınlık bir yüzeyin önüne yerleştirmek veya arkasındaki küçük bir ışığı azaltmak ayrımı artırabilir. Her katmana ayrı renk vermen gerekmez. Siyah beyaz bir önizlemeye bakıp figürün çevresinden ayrılıp ayrılmadığını gözlemle. Renkler kapandığında da temel düzenin okunmasına çalış.
Kamera yana doğru küçük bir hareket yaptığında yakın nesne, uzaktaki nesneye göre daha hızlı yer değiştiriyormuş gibi görünür. Bu fark derinlik hissini belirginleştirebilir. Önce kamera sabitken anlaşılır bir kadraj kur; sonra hareket ekle. Hareketin sonunda yüzün bir rafın arkasında kalmadığını kontrol et. İyi başlayan bir plan kötü bir bitişe sahip olabilir.
Birinci denemede kamerayı duvara paralel tut ve her şeyi aynı uzaklıkta yerleştir. İkincisinde masayı hafif çapraz gör, ön kenara küçük bir nesne ekle ve arka planda bir kapı aralığı bırak. Işığı sabit tutarak iki görüntüyü karşılaştır. Hangisinde mekânın içine girebildiğini, hangisinde dikkatin dağıldığını ayrı ayrı not et.
Çalışan yerleşimin küçük bir krokisini çiz. Kamera, karakter ve temel nesnelerin konumlarını işaretle. Sonraki çekimde aynı derinliği yeniden kurmak bu notla kolaylaşır. Bir katmanı çıkardığında görüntünün hâlâ çalışıp çalışmadığını da dene. Derinlik oluşturmak her zaman daha çok nesne eklemek anlamına gelmez; bazen arka planda tek bir açıklık yeterlidir.